بیهوده و بی اهمیت، وجود ندارد!

خدای حکیم،

سفیدی چشم را با سیاهی در می آمیخت.

تا به ما بگوید:

«این دنیا نه سفید سفید است، نه سیاه سیاه!»

از زمین سخت و سیاه،

پنبه نرم و سفید را رویاند.

تا به ما بگوید:«فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا.»

از زمین نرم و حاصلخیر،

نارگیل سفت و سخت را رویاند.

تا به ما بگوید:

«راحتی زودگذر امروز، سختی های ابدی فردا را در پی دارد.»

در هیاهوی حجم انبوه آفرینش،

تخم بلدرچین ها را با دقت هر چه تمام و به زیبایی رنگ کرد.

تا به ما بگوید:

«در میان این دستگاه عظیم خلقت، بیهوده و بی اهمیت، وجود ندارد!»