کوچهی شهید جمالینژاد، کوچهی شهید نامجو، کوچهی شهید مردانی، کوچهی شهید نعمتی، کوچهی شهید قندی و... تاکنون چقدر چشممان به نام کوچههایی افتاده که به نام شهید عزیزی مزین بوده است. چه ساده از کنار این نامها عبور میکنیم. چند نفرشان را میشناسیم؟
چند وقت پیش در سایت نوار و طاقچه به کتاب "برده سور" که آقای "کیانوش گلزار راغب" بر اساس خاطرات آقای "یدالله خداداد مطلق" نوشته بود، سر زدم. متوجه شدم که حزب دموکرات حدود ۲۸۰ نفر از نیروهای سپاه، ارتش، جهاد سازندگی، بسیج، ژاندارمری، پیشمرگان مسلمان کرد و مردم بیدفاع را به عنوان اسیر در زندانی به نام "برده سور" که در روستای "دوله تو" در شمال غرب سردشت ایجاد کرده بود، نگهداری و شکنجه میکرده است. پس از آنکه نیروهای ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران بخشهای عمدهای از خاک کردستان را از چنگال نیروهای حزب دموکرات خارج کردند و با پیشروی به سمت مرز، در صدد تعقیب نیروهای حزب دموکرات بودند، نیروی هوایی رژیم بعث عراق با هماهنگی حزب منحله دموکرات در تاریخ هفدهم اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۰ این زندان را بمباران میکند. بر اثر آن بیش از ۵۰ تن از زندانیان بیدفاع در این زندان به شهادت میرسند و تعدادی نیز زخمی میشوند. بساط این زندان بعد از عملیات والفجر ۴ که منجر به پاکسازی کردستان از حزب کومله و دموکرات شد، به طور کامل جمعآوری شد.
در صفحات پایانی این کتاب وصیتنامهی فردی به نام صفدر محمدی آمده بود که در تاریخ ۱۳۶۱/۱۰/۲۳ بعد ار ۲۶ ماه اسارات به دست حزب کومله و دموکرات نوشته شده بود. او وصیتنامه را مخفیانه به دست یکی از اسیران آزادشده داده بود تا به دست خانوادهاش به نشانی مسیرِ نفت، مسجد زارعین، منزل علیجان محمدی برساند.
بخشی از این وصیتنامه:
و نکتهی جالب برای بنده نظر یکی از خوانندگان این کتاب در سایت نوار بود. گویا آدرس شهید صفدر محمدی در نزدیکی منزل آنها بوده و او به قول خودش حتی اسم آن شهید را هم نمیدانسته:
حکایت خیلی از شهیدانی که آدرس خانهشان در نزدیکی ما است و نامشان بر کوچهای نهاده شده است، چیزی جز این نیست. فقط خدا میداند آن فرد تا به شهادت برسد چه روزها و شبهای سختی را سپری کرده است و چه رنج عاشقانه و پروانهواری را متحمّل شده است. و فقط خدا میداند بر خانوادهی آن شهید چه گذشته و چه میگذرد.
ما فقط نام شهیدی را میبینیم بر سر کوچهای. به همین سادگی!
پ.ن:
یک فاتحه و صلوات نثار روح پاک شهدا.
بیایید دعا کنیم اگر شهدا را نمیشناسیم لااقل جزو کسانی که به نحوی خونشان را پایمال میکنند، نباشیم. آمین یا ربالعالمین.
اگر مایل هستید اسم کوچههایی که نزدیک خانهتان است و به نام شهیدی مزین است را در بخش نظرها بنویسید تا از آنها یادی بشود.
چندبار سعی کردم این یادداشت را آنزمانی که سانسور در ویرگول شدید شده بود منتشر کنم ولی هربار ویرگول اجازهی انتشار نداد.
