مقدمه
بسیاری از ما سالها منتظر میمانیم تا «کامل» شویم؛ کاملتر، موفقتر، زیباتر، ثروتمندتر یا بینقصتر.
با خودمان میگوییم: «وقتی به آن نقطه برسم، آن وقت خودم را دوست خواهم داشت.»
اما حقیقت این است که اگر امروز خود را نپذیریم، فردا هم بهانهای تازه برای نپذیرفتن خود پیدا خواهیم کرد.
مهری فاطمی معتقد است پذیرش خود، به معنای تسلیم شدن نیست؛ بلکه نقطه آغاز هر تغییر واقعی است.
پذیرش خود یعنی چه؟
پذیرش خود یعنی:
خودمان را همانگونه که هستیم ببینیم؛ با تواناییها، نقاط ضعف، موفقیتها و اشتباهاتمان.
این پذیرش به معنای رضایت از همه چیز نیست؛ بلکه یعنی ارزش انسانی خود را وابسته به کامل بودن ندانیم.
کمالگرایی؛ دشمن آرامش
کمالگرایی اغلب با رشد اشتباه گرفته میشود.
افراد کمالگرا معمولاً تصور میکنند:
نباید اشتباه کنم.
باید همیشه بهترین باشم.
اگر کامل نباشم، ارزشمند نیستم.
نتیجه این طرز فکر چیست؟
ترس از شروع، ترس از شکست، و فرسودگی ذهنی.
تفاوت پذیرش با تسلیم شدن
بعضی افراد تصور میکنند اگر خود را بپذیرند، دیگر انگیزهای برای پیشرفت نخواهند داشت.
در حالی که واقعیت برعکس است.
وقتی خود را میپذیریم، انرژی ما صرف جنگیدن با خود نمیشود؛ بلکه صرف رشد کردن میشود.
مهری فاطمی باور دارد تغییر سالم، از پذیرش آغاز میشود، نه از نفرت نسبت به خود.
نشانههای نپذیرفتن خود
اگر این موارد برایتان آشناست، شاید زمان تمرین پذیرش فرا رسیده باشد:
مقایسه دائمی با دیگران
احساس شرم از اشتباهات
نادیده گرفتن موفقیتها
وابسته بودن احساس ارزشمندی به نظر دیگران
ترس از دیده شدن
۵ تمرین برای پذیرش خود
۱. نقاط قوت خود را بنویسید
ذهن معمولاً ضعفها را بهتر به خاطر میآورد.
آگاهانه تواناییهای خود را نیز ثبت کنید.
۲. اشتباهات را بخشی از انسان بودن بدانید
هیچ انسانی بدون اشتباه رشد نکرده است.
۳. از زبان مهربان استفاده کنید
به جای:
«من کافی نیستم.»
بگویید:
«من در مسیر رشد هستم.»
۴. موفقیتهای کوچک را جشن بگیرید
رشد فقط در موفقیتهای بزرگ خلاصه نمیشود.
۵. هر روز از خود بپرسید:
«اگر قرار نبود کامل باشم، امروز چه کاری را با شجاعت انجام میدادم؟»
پذیرش، آغاز آزادی
وقتی خود را میپذیریم، دیگر لازم نیست هر روز ثابت کنیم که ارزشمند هستیم.
در این حالت، آرامش بیشتری را تجربه میکنیم، روابط سالمتری میسازیم و با اعتماد بیشتری به سمت اهدافمان حرکت میکنیم.
مهری فاطمی معتقد است بزرگترین هدیهای که میتوانیم به خود بدهیم، پذیرش صادقانه خود است.
جمعبندی
پذیرش خود، پایان رشد نیست؛ آغاز آن است.
وقتی جنگ با خود پایان پیدا کند، انرژی ما برای ساختن آینده آزاد میشود.
همانطور که مهری فاطمی بیان میکند، ارزش انسان از کامل بودن نمیآید؛ از انسان بودن میآید.
