من خیلی چیزهارو تا حالا امتحان کردم برای آرامش پیدا کردن تو زندگی مثل گوش دادن به موزیک بی کلام و فیلم دیدن و ... . ولی هیچکدوم برام ورزش کردن نشد. اونم ورزش سنگین و نفسگیر. ورزشی که عرقتو دربیاره. نه نرمش کردنای صبحگاهی. به همه هم پیشنهاد میکنم حتما در طول روز یه ساعتی رو برای ورزش کردن اختصاص بدن. واقعا بزرگترین سرمایه گذاری هست که برای عمرتون و سلامتیتون میکنید. آدمی که ورزش جزو روتینش محسوب میشه چند لول از بقیه بالاتره. هم فیزیکی هم روحی.

اصلا ورزش یکی از عوامل اصلی ایجاد اعتماد به نفس و عزت نفس تو آدمه. کسی که خودشو دوست داره ورزش میکنه و کسی که ورزش میکنه یعنی خودشو دوست داره. هیچکس نیست که دوست نداشته باشه خوش هیکل و به قولی فیت نباشه. اصلا همین تناسب اندام به آدم روحیه میده و آدم بیشتر خودشو دوست میداره. غیر از اینا ورزش هم آرومتون میکنه و هم شاد. هورمونایی که موقع ورزش در بدن ترشح میشن فوق العاده برای سلامتی جسم و روحتون مفیدن. بزارید یه مرور بکنیم ببینیم موقع ورزش کردن چه هورمونا و موادی در بدن ترشح میشن.
۱. اندورفینها:
اینها مسکنهای طبیعی بدن هستند که درد رو کاهش میدن و احساس سرخوشی و لذت ایجاد میکنن. اندروفین ها باعث کاهش احساس ناراحتی و بهبود خلق و خو میشن.
۲. اپینفرین (آدرنالین) و نوراپینفرین (نورآدرنالین):
این هورمونها بدن رو برای “جنگ یا گریز” آماده میکنن. ضربان قلب رو افزایش میدن، جریان خون رو به سمت عضلات هدایت میکنن، سطح قند خون رو برای انرژی افزایش میدن و متابولیسم بدن رو بالا میبرن.
۳. کورتیزول:
کورتیزول یه هورمون استرسه که به تنظیم متابولیسم، تعدیل پاسخ ایمنی و تنظیم فشار خون کمک میکنه. در طول ورزش، به آزاد شدن اسیدهای چرب و گلوکز برای انرژی کمک میکنه.
۴. هورمون رشد:
هورمون رشد به عضلهسازی، ترمیم سلولی و بازسازی بافتها کمک میکنه.
۵. تستوسترون:
یه هورمون استروئیدی هست که نقش مهمی در رشد و ترمیم عضلات، افزایش تراکم استخوان و بهبود عملکرد ورزشی داره.
۶. انسولین و گلوکاگون:
این هورمونا توسط پانکراس ترشح میشن و سطح قند خون رو تنظیم میکنن. در حین ورزش، ترشح انسولین معمولاً کم میشه در حالی که ترشح گلوکاگون افزایش پیدا میکنه. این به کبد اجازه میده تا گلوکز بیشتری رو برای استفاده عضلات آزاد کنه.
۷. فاکتورهای نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF):
BDNF پروتئینی هست که نقش مهمی در سلامت مغز، یادگیری، حافظه و رشد سلولهای عصبی جدید داره. ورزش به طور قابل توجهی سطح BDNF را افزایش میده.

حالا یه سوال مهم. آیا برای ورزش کردن حتما باید رفت باشگاه ثبت نام کرد؟ باید بگم تنها گزینه نیست ولی یکی از بهترین گزینه هاست چون:
دسترسی به تجهیزات بیشتری رو براتون فراهم میکنه و میتونید تخصصی تر تمرین کنید.
برنامه تمرینی هدفمند و اصولی تری میتونید داشته باشید زیر نظر مربی باشگاه.
انگیزه بیشتری دارید چون خودتون رو بین افراد ورزشکاری میبینید که برای سلامتیشون دارن تلاش میکنن و حس رقابت بهتون دست میده.
و نهایتا نتیجهگیری سریعتری رو خواهید داشت.
اما اگر مثل من حوصله رفتن و اومدن به باشگاه رو ندارید و ترجیح میدید تو خونه و آرامش ورزش کنید هم هیچ مشکلی نیست. شما میتونید با خرید یه سری تجهیزات ابتدایی کار رو شروع کنید. مثل:
کفش ورزشی، میت، کش های ورزشی، دمبل های سبک متناسب برای شروع،طناب و ... .
اگر هم دوست دارید اصولی تر کار کنید و مربی داشته باشید میتونید از نرم افزار های "ورزش در خانه" استفاده کنید که هم واقعا دست کمی از مربی ندارن و هم واقعا تاثیرگذارن. این دوتا نرم افزار رو که عکسشون رو این پایین گذاشتم خودم پیشنهاد میدم. عالین.


یه نکته ای که تو ورزش کردن خیلی مهمه "استمراره". یعنی باید سعی کنید جوری تمرین هاتون رو بچینید که ادامه دار باشه. پس:
نه خیلی تمریناتتون رو سنگین شروع کنید که بعد از چند روز جا بزنید و خسته بشید.
نه انقدر سبک باشن تمریناتتون که هیچ تغییر و حاصلی ایجاد نکنن و بعد از یه مدت بیخیالش بشید.
همچنین سعی کنید از حرکات و تمرینات مختلف استفاده کنید که حرکات تکراری و کسل کننده نشن براتون.
در ضمن تغذیه مناسب به هیچ وجه فراموش نشه. یا از یه متخصص تغذیه مشورت و برنامه بگیرید یا خودتون حسابی تحقیق کنید. ورزش کردن اگر همراه با تغذیه مناسب نباشه بی فایدس و هیچ نتیجه ای نداره. یه نکته هم بگم. نیازی نیست تو این وضعیت اقتصادی هر روز آووکادو و پسته و گردو و گوشت خورد. نه. خیلی از مواد غذایی انواع جایگزین های ارزون تری دارن با همون ارزش غذایی . تحقیق کنید حسابی و برای خودتون یه برنامه تغذیه مناسب بنویسید.

امیدوارم اگر اهل ورزش هستید و ورزش کردن روتین روزانتونه روز به روز شاداب تر و سالم تر باشید و اگر احیانا اهل ورزش کردن نیستید یا چندوقتیه کنار گذاشتیدش دوباره شروع کنید و ادامش بدید تا بشه جزء فعالیت های روزانتون.
حالا نوبت شماس بگید نظرتون چیه؟ چقدر ورزش کردن رو موثر میدونید در سلامت روحیه و جسم. تجربه شما چیه تو این زمینه؟
پ.ن: ممنون از پیراندیشِ کودک خو که با کامنتت تو پست قبلیم باعث شدی به خودم بیام و باز بنویسم و کم نیارم🙏