ساعت ۱۰ شب به وقت ایران چشمم به صفحهی گوشیم بود، اما ذهنم به هزار جای دیگه که باید خودم حلشون میکردم.
در اون لحظه بهقدری احساس کمبود و ناتوانی داشتم که نای فکر کردن برام نمونده بود. چرا؟
چون توی خونهی ما مسائل مالی با وحید حل میشه، ولی هر چیزی بهجز اون به خودم ربط داره و خودم باید درستش کنم. تصمیم گرفتم که برای خودم بنویسم و با خودم حرف بزنم.
چی از این بهتر، جانم؟
قبل از اینکه دلنوشتهام رو بنویسم، میخوام براتون از خوبیهای نوشتنِ دلنوشته بگم که احتمالاً تا حالا بهش فکر نکردین و ازش فراری بودین؛ اما اگه با من باشین، متقاعدتون میکنم که شما هم حرف دلتون رو روی کاغذ بیارین ؛)

نوجوون که بودم، هر بار دلم میگرفت و خیلی خسته بودم یا حتی روزایی که یه اتفاق خوب برام میافتاد، حرف دلم رو روی کاغذ مینوشتم و احساساتم رو با قلم و کاغذ بیرون میریختم و سبک میشدم.
ناگفته نماند که چقدر از این دلنوشتهها لو میرفتن و اعضای خانواده میخوندنشون.
اما الان نوشتن خیلی راحتتره و با نوت گوشی هم میشه هر چی توی دلت هست رو بریزی روی دایره، بدون اینکه پیشِ خانواده لو بره:)
خب، حالا بریم سراغ اینکه چرا اینقدر نوشتن حرفهای دلمون مهمه:
۱_ دلنوشته نوشتن استرس رو به طرز قابلتوجهی کم میکنه
تحقیقات یک روانپزشک در دانشگاه تگزاس نشون داده اگه که احساساتمون رو بنویسیم، بعد از یه مدت:
• سطح استرسمون پایین میاد
• ضربان قلبمون متعادلتر میشه
• واکنش بدنمون به فشار روانی کمتر میشه
شاید بگین ربطش چیه؟
چون وقتی حرفِ دلمون رو مینویسیم، بهش توجه میکنیم و سرکوبش نمیکنیم و بدن وارد فاز هشدار نمیشه.

۲_ نوشتن حرفِ دل باعث میشه ذهن شلوغمون رو مرتب کنیم
علم روانشناسی میگه اگه افکارت رو ننویسی، مدام توی سرت میچرخن و تکرار میشن. در واقع دچار نشخوار ذهنی میشیم که قبلاً توی این بلاگ مفصل در موردش گفتم.
حالا اگه بیایم و با خودمون قرار بذاریم که بهطور مرتب دلنوشته داشته باشیم، مغزمون میفهمه موضوعی که در موردش نوشتیم ثبت شده و بهش توجه شده و دیگه نیازی نیست بهش برگرده.
پس آزادنویسی باعث میشه:
_ تمرکز ذهن بالا بره
_ نشخوار ذهنی از بین بره
_ کیفیت عملکرد مغز بهتر بشه
۳_ دلنوشته به تنظیم احساساتمون کمک میکنه
بعضی وقتا هست که خیلی دوست داریم داد بزنیم و هر چی دم دستمون هست رو بزنیم و بشکونیم، ولی بهتره این کارهای خطرناک رو بذاریم کنار و در عوضش احساساتمون رو بنویسیم.
مطالعات در این زمینه نشون میدن که اگه احساساتمون رو بنویسیم:
○ خشممون از حالت انفجاری به خالی تبدیل میشه
○ غممون سبکتر میشه
○ دلیل اضطرابمون مشخص میشه
حالا باز شما برای دلنوشته نوشتن مقاومت کن ؛)

۴_ دلنوشته خودآگاهی رو تقویت میکنه
خیلی وقتا مشکل ما احساس بدمون نیست؛ اینه که نمیدونیم چرا درگیر این حس شدیم.
نوشتن احساساتمون بعد از یه مدت کمک میکنه که:
_ الگوهای رفتاریمون رو بشناسیم
_ بفهمیم چرا یه چیزایی مدام تکرار میشن
_ انتخابهامون آگاهانهتر بشن
۵_ نوشتن دلنوشته حتی روی بدن هم اثر داره
شاید عجیب باشه، ولی تحقیقات نشون دادن که نوشتن حرف دل، سیستم ایمنی رو تقویت میکنه، روند بهبود بعضی بیماریها رو سریعتر میکنه و کیفیت خواب رو بهتر میکنه.
دلیلش هم که کاملاً مشخصه؛ وقتی دلنوشته مینویسیم، فشار روانیمون کمتر میشه و بدنمون فرصت ترمیم خودش رو به دست میاره.
مخلص کلام رو بگم
دلنوشته شاید یه کار خیلی ساده و به نظر بعضیها پیشِ پا افتاده باشه، اما اگه چند روز این کار رو بکنیم و احساساتمون رو روی کاغذ بیاریم، با معجزهی نوشتن دلنوشته روبهرو میشیم.
اگه شما تجربهای در این زمینه دارین، برامون بنویسین تا به لیست فواید دلنوشته اضافه کنم :)
منتظر دلنوشتهام توی وبلاگ بعدی باشین.