ما کودکان دیروز
خیال کردیم بزرگ شده ایم
و با متر های خیال
قد رویاهایمان را اندازه گرفتیم
فراموش کردیم جسور بودن را
بی پروا بودن را
آزاد بودن را
فراموش کردیم پروانه زیبای باغ را
یا آن درخت سبز میان حیاط را
فراموش کردیم شوق دیدن گله گوسفند را
یا دنبال کردن زنبور و نیش خوردن را
فراموش کردیم
خودمان را در گل بغلتانیم و بعد باصدای بلند بخندیم
ما کودکان دیروز
و کودکان امروز
زود فراموش کردیم
و از آن پس
سر هایمان به آسمان رفت
و سر دماغهایمان چاق شد
و جیب هایمان چال تر شد
و لباس هایمان بزرگ تر
خیال کردیم باید کل جهان را صاحب شویم
با آن قواره کوچک
و باید هر چه میتوانیم بکشیم
با تفنگ های کوچک تر
تا به چیزی بزرگ تر از قدمان دست یابیم
پ.ن:بزرگداشت سعدی شیرازی -استاد سخن -رو خدمتتون تبریک میگم .
