راستش هرگز قرار نبود روزی بیام توی ویرگول چیزی بنویسم. اصلا نمیدونستم چنین پلتفرمی وجود داره. اینم نمیدونم قراره چقدر تجربه خوبی برام بشه اینجا. هدفم از اومدن این بود که شاید بتونم توی یه بستری که پر از آدماست، بدون اینکه شناخته بشم از تجربیات و افکارم بنویسم و ثبتشون کنم. گفتم ناشناس، چون شناخته شدن برام همیشه همراه با سانسور افکار بوده حتی افکار ساده روزمره. شاید اینجا بتونم با ابراز افکارم، محتوای جالبی بسازم و ذهنمو نظم بدم. پس، درود!
