بچه ها لطفاً حرف بزنید!
هر چی تو دلتونه و تو این وضعیت نمیتونید با کسی صحبت کنید میتونید اینجا بنویسید. حرف زدن و خالی شدن کلید زنده موندنه!
همه ماها یه آدم امنی داریم؛ یا رفیقمونه یا خانوادمون یا پارتنرمون که این روزا اگه دم دستمون نباشن که از صمیم قلب باهاشون حرف بزنیم احساس مچاله شدن میگیریم. حسی که این روزا تجربه کردیم. ولی میدونین یه خوبیش چیه؟ تازه یادمون میوفته اون آدم امن، که حالا ازش دوریم و نمیتونیم باهاش حرف بزنیم، چقدر توی حال خوب ما تاثیر داشته! حالا شاید بیشتر مراقب حرف زدنامون باهاش باشیم؛ شایدم یه شاخه گل بابت همیشه بودنش بهش بدیم...
خلاصه که الان قلبم از اون مچاله بودن نجات پیدا کرد؛ حداقل یکم و برای من همین بس بود!
حالا شما بگید؛ مهم نیست از چی، مهم نیست چند خط و قرار نیست مخاطب معلومی داشته باشه. بعضی وقتا حال خوب ممکنه فقط یه لبخند باشه :)
پس تو کامنتا، هر چه دل تنگت میخواهد بگو ؛)
