قلبت را بِکُش

فصل:0

نمایش سایه سرخ نمایشی است که صد سال پیش توسط شعبده بازی جهانگرد، بعد از بازگشت از سفرهایش بنیانگذاری شد.

نمایش سایه سرخ با ورود شعبده بازی سرتاپا مشکی شروع می شود. پشت سر شعبده باز هنرمندانی با لباسهایی به رنگ خون وارد می شوند و دور شعبده باز حلقه می زنند. هنرمندان دستمال های توری قرمز رنگشان را بالا می گیرند و همانطور که دور خودشان می چرخند، دور شعبده باز هم

می چرخند.

با اوج گرفتن موسیقی، هنرمندان با سرعت بیشتری دور خود می چرخند و در همان حال دستمال های سرخشان را به سمت شعبده‌باز پرتاب می کنند. هنگامی که دستمال ها با کت شعبده‌باز تماس پیدا می کنند. تبدیل به یک لکه خون می شود. موسیقی به انتهای خود نزدیک است. هنرمندان به گوشه صحنه می روند. نفس ها بند می آید.

در تمام کت شعبده‌باز، لکه هایی از خون دیده می شود. ناگهان نور جایش را به تاریکی می دهد. چشم چشم را نمی بیند. صدای موسیقی تنها چیزی است که به تماشاگران اطمینان می دهد این تاریکی هم بخشی از نمایش است. با هر ثانیه که می گذرد یک نفر از تماشاگران احساس راحتی و رهایی می کند. تاریکی دو دقیقه بیشتر دوام نمی آورد. هنرمندان فانوس ها و شمع‌هایی را که در دست دارند بالا می گیرند و دور شعبده باز می ایستند. نور، صحنه ای وحشتناک را به تماشاچیان نشان می دهد. شعبده باز وسط صحنه ایستاده است؛ لکه های خون از روی کتش ناپدید شدند اما از چاقوی نقره ای داخل دست راستش خون می چکد.

پرده ها پایین می آیند و موسیقی به اتمام

می رسد. تماشاگران دست می زنند. هنرمندان به جلوی پرده می آیند و تعظیم می کنند.

و این آخرین باری است که نمایش سایه سرخ اجرا می شود.

ادامه دارد....

ادامه دارد....