نمیخواهم من باشم

اکنون دوست دارم ستاره ای باشم

دور و تنها در فضایی معلق

چشمک زنان از آن بالا فقط ترا ببینم

و تو برایم دست تکان دهی و با انگشت نشانم دهی

اصلا میخواهم ماه شوم و فقط برای تو بتابم

یا خورشید که تنها گلهای ترا تابناک کنم

اری کاش خودم نبودم و فراتر میرفتم

جایی که تو برایم معنی شوی

جایی که مرا ببینی و حس کنی

این من بار ها برایت نامعلوم بوده

پس پرنده ای میشوم

بر اشیان وجودت

که هر بار با صدایم برخیزی

و به شمعدانی ها آب دهی

و با سکوتت خانه را پر از صحبت کنی

ای تو که برایم بیشتر از تو بودی

حال که ندارمت دیگر نمیخواهم چیز دیگری باشم

خودم کافیست