پَر سوم...

به‌راستی چه فرق است میان ققنوس و سیمرغ؟ همانا هردو زاده‌ی تخیل‌اند. چه‌بسا ققنوس از نوادگان سیمرغی باشد که برای ما پارسی‌زبانان از هویت‌های ملی‌مان به‌شمار می‌رود.

می‌دانیم که از خاکستر ققنوس، نوزادی دگر زاده می‌شود؛ آری! جاودانه، جاودان خواهد ماند. حال بدانید که در این روزگاران، جز به‌هوای ترنم باران زنده نخواهیم بود. اما دوگانگی این است که در جهانی که آسمان اشک خود را بر ما ارزانی می‌دارد، دیگر ققنوسی نمی‌سوزد تا سیمرغی پولادپَر برخیزد.

باید انتخاب کرد؛ یا بارانی را طلب کنیم که شاید فردایی دگر آن را نداشته باشیم، یا خود را به آتش بکشیم تا برای آیندگانی که شاید نباشد، میراثی عظیم را به‌یادگار بگذاریم.

من نیز ترجیح می‌دهم با پَر سوم سیمرغم به آغوش مرگ بروم. شما را نمی‌دانم...

نویسنده: امیرمهدی دماوندی