جنگلی در دوردست

نشسته‌اند قطره‌های باران

آرام بر پنجره‌ی احساسم

چراغ زندگی

همواره روشن است

کلبه پابرجاست اما

صدای خاطره

در اتاق خالی می‌پیچد

و من همسفر با قطار

جنگلی را در دوردست

خواب می‌بینم

بر اساس برداشتی از فیلم رویاهای قطار

شعر

فیلم_نوشت