روز اثاث كشی داشتم وسیله های باقیمونده رو تند تند کارتن میکردم، داداشم هر پنج دقیقه یه بار میگفت برو لباستو عوض کن، الان کارگرا میرسن، چندباری جوابش رو ندادم و سری اخر گفتم لباسم همینه (یه تی شرت شلوار راحتی پوشیده بودم) هی نگو برو عوض کن، هیچی نگفت ولی وقتی کارگرا اومدن یه جوری نگاه متاسفم واست طوری بهم انداخت و رفت…
امروز ک اومد خونمون گفتم سعی کن مُلای درونت رو خاموش کنی، گفت من؟؟ گفتم بله اون روز چه گیری بود به لباس من دادی؟؟ گفت مگه من تا حالا گفتم برو روسری سرت کن یا لباس پوشیده بپوش؟ تقصیر منه ک میخوام شیک باشی همیشه…
گفتم تو ملای مدرنی، ملا بکن نکن داره، ملا صلاح منو بیشتر از خودم میدونه، ملا میخواد منو زوری بفرسته بهشت، لطفا ملا نباش… اولش یکم قیافه گرفت، بعدش خواست ثابت کنه منم ملام (نتونست) بعد گفت اتفاقا اون سری ک در مورد خرده ستمگر بودن و دیکتاتور بودن خودمون گفتی بعدش ک بهش فکر کردم دیدم راست میگی، الانم ب نظرم درست میگی، باید حواسمو بیشتر جمع کنم…
شما تا حالا به موجودات درونتون فکر کردین؟ اونایی که رفتار و گفتار شما رو تحت تاثیر خودشون قرار میدن…
کاش این آب رو از مردم اصفهان نگیرن هیچ وقت، اصلا یه جور عجیب غریبی شهر با زاینده رود زنده میشه، عصری رفتم جاده سلامت، جای پارک نبود😬 به سختی یه جایی خودمو جا دادم، وقتی میخواستم برگردم دو نفر میخواستن جای من پارک کنن😂😂
یه سریال جدید ترکی شروع کردم، یه جایی دختری که روانشناس هست گفت:«روانشناس شدم تا آدما رو از دست خانواده هاشون نجات بدم.» خیلی فکر کردم، من چرا کوچ شدم؟ آیا آدما لازم دارن از دست خانواده هاشون نجات پیدا کنن؟ بهتر نیس مسئله ریشه ای تر حل بشه؟ مثلا حتما آدما گواهی سلامت روان بگیرن قبل از ازدواج؟ تو این سریال پدر این خانم شخصیت خودشیفته و مادرش اختلال دوقطبی داره، خوب از اول اگر اجازه ازدواج و بچه دار شدن بهشون نمیدادن بهتر نبود؟
