سرود بهار من

به نام یاورِ هستی، خدای دل‌های عاشق و یاری‌رسان چشمان گریان ... سلام عزیزان، خوبید یا بهترید؟

به لب رسید از تو سرودِ بهارِ من 
زِ خنده‌ات شکفت گلِ روزگارِ من 

ز شوقِ زنده‌بودنِ این لحظه‌های ناب 
می‌تپد از امید، دوباره بهارِ من 

اگرچه تیره بود شبِ سردِ روزگار 
چراغِ عشق مانده هنوز در کنارِ من 

ز خاکِ خسته سر زد و رویید یک‌نفس 
شوقِ شکفتنِ دوباره در دیارِ من 

نه خسته‌ام ز راه، نه دل‌سرد از شکست 
تا عشق هست، هست به لب‌ها نثارِ من 

به هر نفس، ترانه‌یی از نو شروع شد 
در کوچه‌های جانِ من و در بهارِ من 

زندگی، ای ترانه‌ی بی‌پایانِ روشنم 
با تو شکوفه می‌زند این روزگارِ من