علیرضا باقری·۱ ماه پیشتصویرِ ماتِ من در مانیتورِ خاموشساعتها همچون نظامیان ارتش سرخ، مخوف و بیانتها رژه میروند؛ پشت به پشت، قدم به قدم.بیآنکه بدانند از کجا میآیند و به کجا میروند. مانند ی…
علیرضا باقری·۱ ماه پیشنردبان شکستهی فردادر پستوی کوچههای روزگار، غمها و خاطرات نهفته فراواناند.روزهایی که در سختی و مشقت فراوان طی شدند؛ روزهایی که به امید فردایی بهتر گذشت.این…
