سال دوم دبیرستان، دبیرمون دو ماه بعد شروع سال گفت می خوام امتحان بگیرم و اولین سوال هم این بود ثابت کنید عبارت جبری زیر مساوی یک است.
از اونجایی که دوست داشتم اسم من در تاریخ علم ریاضی ماندگار بشه، گفتم هر کسی بلده با روش های متعارف اینو ثابت کنه. بذار با یک شیوه جدید و خفن ثابت کنم ثبت جهانی همنشد، ثبت ملی بشه حداقل.
شروع کردم با استفاده از برهان خلف ثابت کردن که خلاصه اش این می شد: اگر این عبارت مساوی یک نبود، طراح سوال نمی گفت ثابت کنید مساوی یک است. لابد مساوی یک است که گفته ثابت کنید مساوی یک است. خیلی خوشحال بودم.
دبیرمون رو کل برگه خط قرمز کشیده و صفر داده بود. برگه رو بردم خونه و گفتم ایشون تصحیح نکرده به من صفر داده. فرداش بابام، که ایشون هم دبیر بود، دوستانه گلایه کرده بود چرا به رضا صفر دادید؟!
اقای دبیر با ناراحتی تمام، گفته بود: استاد گرامی! این اقا به ساحت علم ریاضی توهین کرده. علم ریاضیات رو لجن مال کرده. اینو وردارید ببرید رشته فلسفه، رشته ادبیات. هر رشته ای می برید، ببرید؛ فقط بی خیال ریاضیات بشه.