شعر:حریر مردمک ها

حریر مردمک هایت

استغنای گرماست زمستان را

درز این پنجره‌

تنها

به قوام بوی تو بسته می ماند

و تندیس تو در هاه من

تبلور آرزوییست

نطفه در مادیان چشمت

که دندان

بر گونه‌ی من می ساید

به هنگام بوسه ای

🕯🕯🕯

فرهان‌ منظری"آهو"

دفتر: وای!من ستاره ای را قورت داده‌ام!