اگر فکر میکنید که آموزش و پرورش یکی از ساختارمند ترین ارگانهای دولتی است بهتر است بگویم کاملا در اشتباه هستید.ساختاری که از بیرون به نظر سازمانیافته میآید اما از داخل دچار موریانهی دخالت، بیسوادی و هزارپا بخشنامهها شده که قادر به بهرهوری بیشتر نیست.
از یک طرف حقوق کارکنان که چندسالی از تورم عقب است و از طرفی کیفیت آموزش که هنوز در مرحلهی دیتا و سیستم چند سال پیش مانده است که در مقایسه با سیستمهای آموزشی کشورهای پیشرفته، درجا زدن است.
برای دستیافتن به نتیجهای که ناشی از عملکرد مثبت باشد دست آویز بخشنامههای زود گذر، فاقد عمق و چندپاره شده اند مانند دوپامین موقتی است که فقط برای چند مدت خوب است و کیفیتِ تدریس و پرورش را دچار نوسانات بیش از پیش کرده است.
