(دخترم دوستی انتخاب کن که تورو به نسخه بهتری از خودت تبدیل کنه.)
(چشم بابا مطمعن باش.)
نمیدونم چند بار در زندگی این مکالمه کوتاه بین من و پدرم رد و بدل شد, اما شاید معنی واقعی این نصیحت ساده پدرانه رو الان بعد از سالها اطمینانی که به پدرم دادم , حالا که فرزندی دارم که ذره ذره وجودش برام اهمیت داره , الان که نگران دوستنماهایی که ممکنه در مسیر زندگیش باشه هستم ,میفهمم.
کسی که من رو ,ما رو به نسخه بهتری از من و ما تبدیل کنه چجور دوستی هست ؟ پولدار باشه؟زیبا باشه ؟ خانواده مهمی داشته باشه؟چرا یک بار از پدرم نپرسیدم منظورش چه جور دوستی هست ؟ چطور مطمعن بودم که میدونم ؟شاید هم میدونستم. الان که به گذشته و اکنون خودم نگاه میکنم میبینم که خیلی کم اشتباه کردم اگر هم اشتباهی بوده بدون تردید فاصله گرفتم و اون دوستی رو تموم کردم حتی با وجود اینکه سن کمی داشتم.
به نظرم پدرم هم این رو در من دیده بود که نیازی به توضیح نمیدید و تنها یاد آوری میکرد که مبادا شوق کودکی و هیجان جوانی من رو از این مهم دور کنه.الان خیلی خوب متوجه میشم که داشتن دوستی اهل مطالعه و کتاب چه گوهر ارزشمندی هست. کسی که در این زمانه که همه برای هم پستهای تکراری و خوش رنگ و لعاب و وقت گیر یا حتی تکراری میفرستن برات کتاب هدیه بگیره . کسی که وقتی هم کلام میشی ازت راجع به موضوع یک کتاب بپرسه. ساعتها کنار هم در سکوت کتاب بخونید و از این سکوت باهم بودن لذت ببرید.
یا داشتن دوستی که کلامی زیبا داره , نگاهی زیبا داره . کسی که زیباییها رو میبینه, میشنوه و بیان میکنه .از نوشیدن یک فنجان چای تا خیره شدن به رقص ابرها در اسمان , همه اینها اون رو به وجد بیاره و این زیبا دیدن رو به تو هم منتقل کنه . کسی که از شنیدن آواز پرندگان لذت ببره و سکوت کنه تا زیبایی نوای جهان رو با تمام وجود جذب کنه . دوستی که موسیقی زیبا گوش کنه ,نقاشی زیبا ببینه و چشم دل تو رو به روی زیباییها باز کنه. در دنیایی که ادمها نداشته ها و بدیها رو فریاد میزنن , قشنگیها رو دستچین کنه .
دوستی که هیجان تلاش کردن داشته باشه, برای رشد کردن ,تجربه کردن ,رسیدن ,بدست آوردن . کسی که زندگی کردن رو در تکاپو ببینه در حرکت کردن . دوستی که از شکست نترسه اما تلاش کنه که پیروز باشه , برسه و نا امید نباشه.دوستی که اول و آخر از خودش برای رسیدن به خواسته هاش توقع داشته باشه اما دلگرم باشه به داشتن خانواده .
کسی که عاشق دستپخت مادر بزرگ و شوخیهای پدر بزرگ باشه. منتظر دیدن خاله , گفتگو با عمه راهنمایی خواستن از عمو و دایی باشه و کیف کنه از با خانواده بودن .مواظب کوچکتر ها باشه و به بزرگتر ها احترام بزاره . قدر دورهمیهای کوتاه ولی موندگار و بدونه .
من مطمعنم کنار چنین آدمهایی ما هم رشد می کنیم و از اون بیشتر مطمعنم برای بودن با چنین کسانی باید تلاش کنیم تا ما هم بهتر ببینیم ,بهتر درک کنیم و زیباتر بیاندیشیم . شاید ما هم اون دوستی باشیم که کسی آرزوی بودن با مارو داشته باشه.
