نمی دانم چه کرمی در آدمیزاد وجود دارد که تا یک چیزی ممنوع میشود می رود دنبالش ببیند چه است؟ همین فیلم اگر توقیف نمیشد مگر من سراغش میرفتم؟ نوچ .. یا اگر انقدر در مورد عشق ابدی چیزی نمیگفتند و از بدی هایش نمیگفتند مگر من سمتش میرفتم؟ .. نوچ. کارگردانان فیلم یک آقا و یک خانوم هستند. فیلم در ایران ساخته شده و در ادامه به آن میپردازم.
این فیلم محصول مشترک ایران ، فرانسه، سوئد و آلمان است. و آن را روایت بدون سانسور زندگی خوانده اند. شخصیت اول داستان، خانومی است با سن 70 سال که موهای کوتاهی دارد و ترگل ورگل است. پیرزن، تنهاست و به گل و گیاهش آب می دهد. سر صبح رفیقش بهش زنگ میزند و از خواب می اندازدش. زن میگوید چرا سر صبح زنگ میزنی مرا بیدار میکنی؟ رفیقش می گوید ساعت 10 صبح است. سر صبح کجا بود؟ زن می گوید خب من تازه اول صبح خوابم می برد. این را که می گوید یاد مادرم می افتم که میگویند شب درست خوابم نمی برد. البته از آبیاری گل و گیاهش هم یاد مادرم افتادم.
زن با دوستانش دورهمی می گیرند. در فیلم همه ی زنان سر برهنه اند و به همین خاطر است که فیلم توقیف شده. زن ها با هم درد دل می کنند و از پیری می گویند. از تنهایی می گویند. یکیشان می گوید یک پسری جلو پایم ترمز زده و مرا تا جایی رسانده. خیلی حال داده. به زن نقش اصلی داستان هم پیشنهاد می دهد که برو و برای خودت کسی را پیدا کن. آن رفیقش که سر صبح ها زنگ می زند هم در مهمانی هست و میگویند تو مجرد مانده ای که چه؟ شروع می کند از دردهایش سر میز ناهار گفتن و می گوید تازه من مادرم را هم جمع میکنم و پوشکش میکنم.
خلاصه همین دورهمی جرقه ای میشود برای اینکه پیرزن که بچه هایش خارج هستند برای خودش آستین بالا بزند و سبک زندگی اش را عوض کند. آرایش می کند. می رود توی پارک می چرخد. جلوی ماموری که به دختری برای حجابش گیر داده می ایستد بعد می رود به رستورانی که برای ارتشی هاست. بن تخفیف دارد. آنجا چند مرد را می بیند سر یک میز که با هم حرف می زنند و مردی دیگر که تنها نشسته و دارد غذا می خورد. کیس خوبی به نظر می رسد. باید برود توی کارش. شوهر از دنیا رفته اش ارتشی بوده.
مرد که بیرون می رود ، به پیش صندوقدار رستوران میرود و میپرسد این آقا که بود؟ صندوقدار می گوید که آقای فلانی هستند که در همین آژانس خیابان پشتی کار می کنند. حاج خانوم عظمش را جمع کرده که مخ مرد را بزند. زن خیلی تنهاست و هر روز با ویدیو کال با دخترش که خارج از کشور است صحبت میکند. حالا بقیه ش را نمیگویم که خودتان بروید ببینید. بازیگر نقش مردش هم بازیگر معروفی بود-اسماعیل محرابی. نمره ی من به فیلم 6.5 از 10.
پی نوشت 1: یک هدیه ی بسیار ارزشمند از یک دوست خوب امروز به دستم رسید-سید خانوم. کتابی که به قلم ایشان چاپ شده. و خب دوست خوب ویرگولیمون هم هستن. لبریز از شوقم. من آدم درون گرایی ام و خیلی دوست و رفیق ندارم و دوستان ویرگول ام جزو بهترین دوستانم هستن. خدا حفظشون کنه.
پی نوشت 2: بیشتر کتاب میخونم این روزا خداروشکر. حالا تموم شدن معرفیشون میکنم براتون.
پی نوشت 3: خدا نکنه باد بیفته بین کلاس های باشگاه. تنبلی میشم که خدا میدونه. منم که عاشق بیرون رفتن و دورهمی. به جایی که اونارو کنسل کنم. کلاس نمیرم. که خیلی بده .. به زودی یعنی دو ماه دیگه تقریبا تعداد جلساتی که باشگاه رفتم به 200 جلسه میرسه انشاالله. ورزش برام یک اصل شده و انشاالله یک روتین همیشگی و منظم بشه برام.
پی نوشت 4: شما چه خبرا؟ حالا منی که انقدر اسنپ نوشت مینویسم. اندر کف اینم که برای مسابقه ی دنده عقب چی بنویسم؟
پی نوشت 5: فیلم "زمانی برای مستی اسب ها" رو هم دیدم. زبان فیلم کردی بود. ولی کلیاتش رو فهمیدم. در مورد کوله بران بودو یک سری صحنه های تلخ و اشک درآر هم داشت.
پی نوشت 6: کلی معرفی فیلم و پست نوشتم. میخواستم صبر کنم تا پایان مسابقه بعد پست کنم. دیدم دیر میشه.
پی نوشت 7: اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.
پی نوشت 8: پست مسابقه م رو از لینک زیر بخونید و بهم رای بدید. متشکرم ...
