کِی حس کردی یه چیزی از درون درست نیست؟ یه خلأ... یه جور کمبود که نمیدونی چیه، فقط میدونی هست.
من به اون لحظه میگم "شروعِ زندگی دوباره". میدونی چرا؟ چون دقیقاً از همونجا خیلی چیزها تغییر میکنن — اما نه یه تغییر سطحی. یه تغییری که از درون میجوشه، عمیق، اصولی، پایدار.
از همونجا شخصیتت شکل تازهای میگیره. سبک زندگیت تغییر میکنه. و مهمتر از همه، اونجاست که میفهمی اول از هر چیز باید عزت نفست رو بسازی.
عزت نفس، پایهی رشد آدمه. وقتی عزت نفس داری، حالت از درون خوبه. نگاهت به خودت و دنیا فرق میکنه. تصمیمهات محکمتر میشن. قدمهات واقعیتر.
عزت نفس یعنی اعتماد به ذهن خودت و تواناییهاش.
یعنی خودتو همونطور که هستی بپذیری.
یعنی بتونی با خودت روراست باشی، اشتباههات رو ببینی و بهجای انکار، تو مسیر اصلاحشون حرکت کنی.
چون آخرش، انکار کردن، هیچوقت حقیقت رو عوض نمیکنه.
من زندهام و هنوزم اینجام.
فقط کافیه هر روز یه قدم کوچیک بردارم.
– مریم