شرکت قطعهسازی «پویانصنعت» ماهها بود روی لبهی سقوط راه میرفت.
فروش کم شده بود، سرمایهگذارها مردد بودند و شایعهی ورشکستگی مثل دود در تمام شهر پخش شده بود.
رضا، مدیرعامل، آدمی بود که همیشه از صداقت دفاع میکرد.
جلسهها را شفاف برگزار میکرد، آمار واقعی را اعلام میکرد و حتی اشتباهات خودش را هم پنهان نمیکرد.
کارگران به او احترام میگذاشتند، چون «صادق» بود.
اما یک روز همهچیز عوض شد.
خبر رسید یکی از رسانهها میخواهد گزارش تندی منتشر کند:
«پویانصنعت در آستانهٔ ورشکستگی کامل».
رضا میدانست اگر این خبر منتشر شود،
بانکها فردا صبح تمام تسهیلات را میبندند،
تأمینکنندگان پولشان را یکجا مطالبه میکنند،
و پیش از اینکه شرکت حتی فرصتی برای نجات پیدا کند،
۳۸۰ کارگر بیکار میشوند.
شب، در دفتر خالی شرکت نشسته بود و به جملهای که همیشه میگفت فکر میکرد:
«صداقت بهترین استراتژی است.»
چند ساعت بعد، تماس خبرنگار آمد:
«آقای مدیرعامل، آیا شرکت شما در بحران شدید مالی قرار دارد؟ شایعات را تأیید میکنید؟»
رضا چشمهایش را بست.
فقط چند ثانیه زمان داشت.
دهها خانواده، بچههایی که مدرسه میرفتند، قسطهایی که باید پرداخت میشد…
همه جلوی چشمانش رژه رفتند.
گفت:
«نه. اوضاع تحت کنترل است. برنامهٔ اصلاحی شروع شده.»
دروغ گفت.
دروغی کوچک.
اما سنگین.
آن شب تا صبح نخوابید.
سحر، قبل از اینکه خورشید بالا بیاید، وارد کارخانه شد.
کارگران یکییکی آمدند؛
صدای خندههایشان، حرفهای سادهشان، امیدشان…
رضا در دلش سوخت.
سه ماه بعد، سرمایهگذار جدید پیدا شد.
شرکت نجات یافت.
هیچکس بیکار نشد.
روزی که امور پایدار شد، او جلسهای عمومی گذاشت.
روی سن رفت، مکث کرد و گفت:
«سه ماه پیش، از شما محافظت کردم؛ اما برای این کار مجبور شدم حقیقت را پنهان کنم.
مسئولیت این تصمیم با من است.
اگر باید بابتش محاکمه شوم، آمادهام.
اما اگر دوباره به همان لحظه برگردم، باز هم برای حفظ زندگی شما همین کار را میکنم.»
سالن چند ثانیه ساکت بود…
بعد، تمام ۳۸۰ کارگر ایستادند و برایش دست زدند.
آن روز، رضا فهمید:
گاهی صداقت فقط گفتن حقیقت نیست؛
گاهی «نگهداشتن دلِ آدمها» هم بخشی از حقیقت است.
و شجاعت یعنی بتوانی بارِ تصمیمی را که برای نجات دیگران گرفتهای، خودت بهتنهایی تحمل کنی.
اگر این نوع نوشتهها برات الهامبخشه،
میتونی برای مطالب بیشتر در روبیکا دنبالم کنی:
@mindprism
