رباعی ای از ابومسلم بلخی

اگر این رباعی بر جان شما نشست، با جستجوی نام "ابومسلم بلخی" در اینترنت، بیشتر با دنیای متفاوت این شاعر پوچ‌گرا آشنا شوید.

این قیدِ زمان، زِ دستِ ما گسستنی بود،

این سایه‌ی وهم، خود شکستنی بود.

تا بودیم، به بندِ خویش پیوستیم،

چون مُردیم، جهان بجا نشستنی بود.

« ابومسلم بلخی »