شعر سپید " گذر "
محمد بیاتی
گذر
هر روز می آیم
در گذر کوچه
و زیر سایبان عطاری میرزا
با بوی تند دارچین
می نشینم …
مردهای خسته
از کار برمیگردند
و زنها منتظر
در آستانه در
ایستاده اند
صدای رکاب زدن بچه ها
بر دوچرخه های فرسوده
و بوی عطر کله پزی محل
همه چیز مثل قبل است
خاطره ها صدایم میزنند
فقط تو نیستی
اینجا
به انتظار می نشینم
کار هر روزم همین است
میدانم نمی آیی
اما من دلخوش
به همین انتظارم
بعد از ظهر ها
کنار عطاری میرزا …
ایستاده ام
تا شاید یک روز
یادت بیفتد
به وعده ای که دادی
راستی وقتی رفتی
دلم در چمدان نگاهت جا ماند
و من هر روز می آیم
در گذر کوچه
شاید برگشتی
وقفل چمدان شکست !!!
محمد بیاتی
