تابآوری توانایی انطباق با شرایط و بازیابی خود پس از شرایط دشوار است؛ در حقیقت یعنی اینکه بتوان از چالشها، با موفقیت بیرون آمد. تابآوری یعنی افراد بتوانند با سختیها، فشارها و بحرانها کنار بیایند و ادامه دهند. تابآوری در دنیای کاری امروز که پر از استرس، تغییر و فشار است، اهمیت بسیار بالایی دارد. کارکنانی که تابآوری بالاتری دارند، کمتر از دیگران دچار فرسودگی شغلی میشوند و رضایت شغلی بالاتری دارند و حتی بیشتر از دیگران نوآوری و خلاقیت در کارشان از خود نشان میدهند. تابآوری منجر به بهبود سلامت روان کارکنان، افزایش مشارکت، عملکرد بهتر و سازگاری بیشتر میشود. بهعنوان مثال، سازمانهایی که در آنها تابآوری بالاتری وجود دارد، توان عبور از چالشها و اختلالات را دارند و موفقیت بلندمدت خود را از این نظر تضمین میکنند. پژوهشها نشان میدهند که تابآوری نقش حیاتی در حفظ بهرهوری در زمان بحرانها دارد. تابآوری باید به شکلی باشد که عملکرد حفظ شود یا ارتقا یابد.
در محیطهای کاری، تابآوری به دو سطح سازمانی و فردی تقسیم میشود؛ تابآوری سازمانی عواملی مانند تعهد منابع و ساختارهای انعطافپذیر را در بر میگیرد، در حالی که تابآوری روانشناختی بیشتر بر سازوکارهای مقابلهای فردی تمرکز دارد. تابآوری فردی به میزان توانایی فرد در مدیریت بحرانها و بازگشت به عملکرد مطلوب میپردازد و تابآوری سازمانی به میزان توان سازمان برای پیشبینی، نشان دادن واکنش مناسب و نشان دادن انعطاف در بحرانها است. از نگاه سازمانی تابآوری به بهبود بهرهوری، تداوم مطلوب فرایندهای سازمان کمک میکند و برای آن مزیت رقابتی مهمی محسوب میشود.
بعضی موارد وجود دارند که باعث تقویت تابآوری در محیطهای کاری میشوند که این موارد هم به دو دستهی فردی و سازمانی تقسیم میشوند. در سطح سازمانی، مدیران باید اهداف مشحصی را هم برای سازمان و هم برای افراد مشخص کنند، هنگامی که چشمانداز معلوم و واضحی برای کارکنان وجود داشته باشد، صبور بودن برای آنها راحتتر میشود. سازمان باید فضایی را برای کارکنان ایجاد کند که آنها احساس ایمنی روانی داشته باشند و همچنین سازمان باید الگوهای رفتاری ایجاد کند و ظرفیت پذیرش تغییر و فرهنگ یادگیری را تقویت کند. در سطح فردی مهارتهایی مانندخودکارآمدی، تفکر آگاهانه و حل مسئله میتواند کمککننده باشد. اگر سازمان فضایی را برای گفتگوهای مستمر بین مدیران با کارکنان و کارکنان با کارکنان ایجاد کند، این موضوع میتواند در افزایش تابآوری بین افراد یک سازمان، نقش کلیدی داشته باشد.
موضوع تابآوری در سازمان از این جهت مهم است که اگر افراد در یک سازمان، تابآور نباشند، به سرعت خسته میشوند و انگیزشان را از دست میدهند. افزایش تابآوری میتواند باعث بهبود سلامت روان، افزایش مشارکت شغلی، عملکرد بهتر و سازگاری بیشتر میشود. موضوع بسیار مهم این است که فقط تمرکز کردن بر تابآوری فردی بدون درنظر گرفتن مشکلات ساختاری، ناکارآمد است. بسیاری از مشکلات در سازمان ریشه در ساختار و فرایندها دارند؛ عواملی مانند حجم کار بالا، منابع کم و محدود، ارتباطات مبهم، مدیریت ناکارآمد و فرهنگ بسته باعث کمتر شدن تابآوری میشوند و کارکنان حس میکنند باید به تنهایی با مشکلات خود کنار بیایند و فرسوده و ناامید میشوند.
