حدود سه سال از آخرین حضورم در اینجا میگذره و زندگی خیلی پر پیچ و خم تر از اونچه که فکر میکردم بود...
اینجام تا یه چیز خیلی مهم رو بهتون بگم و امیدوارم اون کسی باشید که نیاز داره اینو بخونه!
اگه زیر ۲۰ سال سن دارید و قلبتون شکسته یا فکر میکنید نویسنده داستان شما زیادی بی رحمه باید بهتون بگم شما هنوز وارد داستان هم نشدید!
و صرفا زندگیتون الان پیش نویس داستان واقعیه شماست!
تو داستان بعضیا شما نقش آدم خوب رو دارید و تو داستان بعضی دیگر آدم بده داستانید اما مهم اینه تو زندگی خودتون نقش اول شمایید و کسی که داستانو رقم میزنه هم شمایید؛ پس عزیزانم از نوشتن نترسید و جوهر هدر بدید هرچی که میخواید بکشید و بنویسید و زندگی کنید چون این زندگی شماست!
هیچوقت نمیفهمید این آخر خطه تا زمانی که دیگه قادر به نوشتن نباشید!
شما قراره حس های زیبای زیادی رو تجربه کنید که روحتون ازش خبر نداره پس نا امید نشید و ادامه بدید چون یک زندگی طولانی پیش رو دارید...
به شخصه این نویسنده هروقت نوشته های سال های پیشش رو میخونه میفهمه زندگی چقد پیچیده تر و غیرقابل انتظار تر از آنچه که فکر میکنه هست.
تاریکی به کام
قوینینی
