پدر، تو رفتی و اما هنوز در دلِ شبهای منی
مثلِ نوری که میانِ سیاهی، آرام و روشن میزنی
یتیمی یعنی نبودنِ صدای گرمِ شانههایت
ولی حضورت نفس میکشد در تپشِ بیبهانههایم 🌙