یکی از چیزایی که نا امیدانه دنبالش بودم، کار بود و بالاخره پیدا کردم 🥳🥳🥳
دو روز نبودم و بین خواب و کار درگیر بودم و به قول آهنگ ماشین از رض: یه وقتی آدم بودم ولی الان فقط ماشینم 😊
کار مورد علاقه ام نیست ولی حداقل الان از صفر بالاترم 🤷🏻♀️🤷🏻♀️🤷🏻♀️
باید رو کارم فوکس کنم یهو تعدیل نکنن و علاوه بر اون باید برنامه بچینم برای زندگیم ولی یه چیزی که ممنوعه "فکر به آینده دور" هست.
اگر زمان آینده رو به ۴ قسمت زیر تقسیم کنیم:
آینده خیلی نزدیک (چند ساعت تا چند روز)
آینده نزدیک (چند هفته تا چند ماه)
آینده دور (۶ ماه تا چند سال)
آینده خیلی دور (یکی دوسال تا ته عمر)
در ایران نباید به آینده خیلی دور و دور حتی فکر کنی!
چون با تغییر شرایط هر لحظه همه چی تغییر میکنه و از پایه هم تغییر میکنه 🤯
نهایت بهتره برای آینده نزدیک حدودی فکر کنی و برای آینده خیلی نزدیک تایم بزاری برای برنامه ریزی.
ولی از مزایای ایران اینه یاد میگیری در زمان حال زندگی کنی 🙄 چون از زمان بعدی خبر نداری 🤷🏻♀️
کارایی که امروز میخوام کنم بیشتر کارای برنامه زندگیمو زیر و رو کردن و کارای مرتب و نظافتی آخر هفته است و کتاب و ورزش های روتینم و خوبه راستش، نسبت به روزایی که تنش داشتم که کار ندارم، پارتنرم عوضیه، با خانواده جدال داشتم و ... .
و راستی چند روز پیش با کسی که از نظر ظاهر واقعا تایپم نبود ولی کارکترش برام جالب بود، بعد حدود یه سال گفتم ببینمش و بووووم واقعا فقط پشت گوشی شخصیتش جذاب بود و در واقعیت یه آدم بی شعور بود و خداروشکر که رفتم و دیدم و از چشمم افتاد پس برمیگردیم به ظاهربین بودنمون که حداقل اگر طرف عوضی هم بود، بگیم اشکالی نداره حداقل چشمام یه چیز زیبا دید🤷🏻♀️🤦🏻♀️
شکر گزاری سه گانه 🪷: خدایا شکرت کار پیدا کردم، خدایا شکرت که صبونه میدن سر کار و خداروشکر تصمیمات دردناک و درست رو تونستم از پسش بر بیام.
جمله روز 🪷: اکثر آدما تو تهران ماشین ان، ماشین رسیدگی میخواد، روغن ترمزاتونو تو عصبانیت چک کنید آب رادیاتورا تو گرما و کارواش منظم مخصوصا تابستون :)
