این روزها دارم کتاب پارهنوشتههای پیشاسقراطی رو میخونم. دموکریتوس میگه:
"فرد باید انسان نیکی باشد، یا از یک انسان نیک تقلید کند."
این جمله شاید در نگاه اول خیلی سطحی به نظر بیاد ولی من رو خیلی به فکر واداشت و باعث شد بیشتر به خودم، جامعه و حتی مدیریت یک جامعه فکر کنم.
ما یا باید خودمون آدم نیکویی باشیم، یا اگه بلد نیستیم از یه انسان نیکو تقلید کنیم. یعنی ببینیم اون چکار میکنه، همون کارا رو انجام بدیم.
حالا از کجا بدونیم فلان آدم نیکو هست که ازش تقلید کنیم؟
درخت رو از میوهاش میشه شناخت. یه آدم نیکو رو از زندگیش و چیزهایی که به زندگی خودش یا اطرافیانش اضافه میکنه میشه شناخت. بعد میتونیم اخلاقها و رفتارهای نیکوی اون رو ازش تقلید کنیم.
حالا همین رو در سطح جامعه و مدیریت یک جامعه یا کشور میشه بهش نگاه کرد و ازش درس یاد بگیریم. من اگر مدیر یک جامعه هستم، یا جامعه رو باید خودم نیکو مدیریت کنم یا اگه نتونستم و بعد از سالها کلی نتایج اشتباه به بار آوردم، ببین کدوم کشورها وضعیت مردم و حکومتشون خوبه و هر دو در رفاه هستند و ازشون تقلید کنم.
