
گفتن از رشد در شرایطی که حالمان بد است شاید خیلی منزجر کننده و حال به همزن باشد ولی مگر از زندگی کردن میشود فرار کرد؟
چه بخواهیم چه نه، زندگی جریانی پویا و دائم در حال رشد است که میتوانیم کامل این را در جای جای تجربههای زیسته خودمان ببینیم.
حالا که اینگونه است، چه بهتر از اتفاقات زندگی درس یاد بگیریم و به رشد فکر کنیم. چه رشد در زندگی فردی، و چه در زندگی اجتماعی.
بعد از پذیرش این مفهوم، وارد چه باید کرد یا چه میشود کرد میشویم. نکته کلیدی این است:
«زندگی تلاش میکند که چه درسی را از این اتفاق به ما بدهد؟»
با وجود تمام حالبدی، شاید اگر یک به یک ما به این سوال فکر کنیم به یک درک فردی و در نهایت به یک درک اجتماعی برای قدم بعدی میرسیم.
بعد از اندیشیدن و درک، نوبت عملگرایی و انجام کاری که باید انجام بدیم هست.