امروز تولد یار است و هر چه فکر می کنم نمی دانم چه کادویی به یار تقدیم کنم.
وقتی که یار صاحب عالم و زمین است،چیزی هست که نداشته باشد؟
فقط شعری تقدیم یار میکنم که عشق مرا درک کند:
مگه داریم زیبایی چو دوست؟
مگه داریم موی پریشانی چو دوست؟
اگر نباشد، من ویران شوم،
چو آبِ خاکِ این شهر، پنهان شوم.
چو تو دوست منی، من خوشبختم،
چو تو همراهمی، من زیبا هستم.
دوستت دارم، اگرچه نباشی،
دوستت دارم، اگر با من نباشی.
