«به نام پروردگار نور و دانایی»
همه چیز از یک سکوت شروع شد؛ سکوتی که با رفتنت تمام گوشههای خانه را گرفت. مجموعهای از آن سکوتها را در میانهی انتظار به کلمات تبدیل کردم؛ کلماتی که هر کدام، تکهای از قلب من در روزهای دوری از توست.
اینها فقط کلمات نیستند؛ هشت روایت، هشت گام صبوری در انتظار یک دیدار.
تو در تنگهی هرمز؛ من در فراغت عشق...
تقدیم به حامی، رفیق، همدم و همسرم.
هشت روایت، هشت گام صبوری که به نیت کرامت امام هشتم (ع) نگاشتهام...
