واقعیت را پرسه میزنیم

تو را دوست می‌دارم،

زیرا پاسخِ تمامِ

نمی‌دانم‌هایِ جهان منی.

تو را همیشه خاطرم نگه می‌دارم؛

قول نمی‌دهم،

وعده‌ی من

سَنَدی برای ادامه‌ی زیستن نیست.

تو را شکر می‌کنم.

نمی‌گویم

چون ماه می‌درخشی؛

ماه

طالبِ اشتیاقِ من

برای روشن‌کردنِ شب نیست.

برای تو می‌نویسم.

تو را

با نداشته‌هایم قیاس نمی‌کنم؛

قیاس

برای من

جنجالی پوچ شده است.

تو را خیال نمی‌کنم؛

در کنارت

واقعیت را

پرسه می‌زنیم.

— سلمان یعقوبی