رفتاری خارج از عرف و خطرناک نشان داد. داشت به خودش آسیب جدی میزد. بعد از آن کمکش می کنند اما در عین حال عصبانی می شوند و می گویند کارش سورآل بود و این را هم خاطرنشان می کنند که دیگر این رابطه سالم نیست می گویند اگر من بودم می رفتم و رهایش میکردم. میگویند حتی اگر من اینکار را میکردم هرکسی بود رهایم میکرد. دیگری میگوید تو باید از خودت مراقبت کنی و این رابطه آسیب زننده است و بگذار او با عواقب کارش رو به رو شود و تو مسئول زندگی او نیستی. شنیدم اما...
اما من فکر میکنم آدم ها باید یک جاهایی این امکان را داشته باشند که کاری بکنند و عواقبی برایشان نداشته باشد. بنظرم این خیلی انسانی تر است تا اینکه فرد وقتی فشارش را که خیلی زیاد است با آسیب زدن به خودش تخلیه میکند حالا ما هم بیاییم یکسری عواقب مثل رها کردنش را هم روی دوشش بگذاریم. این کار انسانی نیست این سرکوب کردن است کاری که یک نفر همیشه با من میکرد. من از بیچارگی گریه میکردم و او بابت گریه تنبیهم میکرد. فریاد هم میزدم تنبیهم میکرد. وقتی فشارم را تخلیه میکردم برایم عواقب داشت. و باید عواقبش را پرداخت میکردم من دلم نمیخواهد با او اینکار را بکنم میخواهم اجازه بدهم یک جاهایی کارهایش عواقب نداشته باشه و حس کند میتواند آزاد باشد اگر عواقب را متوجهش کنم و تنهایش بگذارم تا خودم را حفظ کنم آن وقت او قلبش تنها و تنها و تنهاتر میشود. از سمت زندگی سرکوب می شود. من اینجام که آدم ها کارهایشان با عواقب مواجه نشود و بتوانند خود واقعی شان باشند و من باز هم دوستشان داشته باشم و ثابت کنم که این رفتارهای آزاردهنده شان می تواند بخشیده شود و حق دارند که داد بزنند. لازم نیست همیشه متمدنانه رفتار کرد من از اینکه برای رفتاری که بخاطر فشار از کسی سر میزند عواقب بگذارم، متنفرم. او قطعا این کارش را تکرار میکند درست است اما من میخواهم اجازه بدهم کارش عواقب بدی برایش نداشته باشد وگرنه دیگر راهی برای فرد باقی نمی گذارد تا زندگی کند و فرد به ستوه می آید و از درون می میرد.
یکسری رفتارها به ذات از سر پلیدی آسیب زننده هستند و باید به هر قیمتی جلوی آنها را گرفت اما یکسری رفتارها بخاطر فشار زیاد درون ذهن فرد ایجاد می شود برای آنها نباید عواقب گذاشت تا بتواند راه خروجی برای فشارهای فرد باقی بگذارد. و من معتقدم فرق بین این دو واضح است.
اگر کسی بود که مرا از دست آن سرکوبگر نجات دهد شاید راهی برای من هم می بود. اما نبود و آن فریادهای فرو خورده و بیرون نیامده تبدیل شد به عقده هایی پیچیده در درونی ترین لایه های وجودم. من اینکار را با دیگری نمیکنم. نمیخواهم امتداد او باشم.
اذعان دارم که تحمل ظواهر این قضیه، مستلزم این است که قوی باشی و تا حدودی بیخیال. برایت فرقی نکند که چه کسی چه می گوید یا اینکه در چشم دیگران چه هستی و در عین حال برایت مهم باشد که انسان باشی. در واقع مهم است که خودت واقعا آسیب نبینی. تروما نگیری و حوصله داشته باشی.
