عشق، تنفر، زیبایی، زشتی ، شادی و غم و
هرآنچه که ما را عذاب می دهد بعد از مرگ بی معنا خواهد بود ...در مرگ دل شکستگی وجود ندارد ، در مرگ احساسی وجود ندارد....
مرگ ، فراموشی هر چیزی ست که به آن دلبسته بودیم...
آیا مرگ وسوسه انگیز نیست ؟
آیا مرگ بسان خاکستری نیست که ما را آزاد می کند ؟
اما زندگی چیست ؟
زندگی رنجی ست که برای زنده بودن به دوش میکشیم...
آیا دنیایی خواهد بود که مرگ و زندگی در آن بی معنا باشد ؟
آیا میتوانیم خالق چنین دنیایی باشیم ؟
