این بار میخوام راحب عشق صحبت کنم
حسی که همیشه بهترین شناخته شده حسی که فکر میکنی با فورانش توی وجودت قراره زندگی بهتر و زیباتری داشته باشی
اما نه همیشه اینطور نیست همیشه قرار نیست که مثل سریال ها بتونی با خودت کنار بیای و ابراز علاقه کنی یا بعد از ابراز علاقه جوابی رو بگیری که خودت میخوای یا حتی تا اینجا هم پیش میره که اون تبدیل میشه به بهترین آدم زندگیت تبدیل میشه به اولویت توی هر زمینه ای و دقیقا همون لحظه که با تمام وجود بهش اعتماد داری ضربه ای بهت میزنه که قابل جبران نیست ...
شماها رو نمیدونم اما برای من همیشه همینطور بوده شاید من قرار نیست هیچ وقت برگ برنده داشته باشم اما اگر از من میخوای بشنوی برام مهم نیست چند بار دل شکسته میشم چند بار زمین میخورم و زخمی میشم چون عشق برام هنوز الویت داره حتی وقتی که اون با رها کردن من زندگیم رو تبدیل به خلأ سیاهی کرده که دیگه به غیر از سیاهی هیچ چیزی رو نمی بینم
اما اگه بتونم حسی را برای همیشه خاموش کنم اسمش عشقه شاید به خودت بگی که اینطوری که زندگی سرد میشه اما به نظرم این سردی از زندگی کردن توی خلأ سیاهی که عشق میسازه خیلی بهتره
نمیتونم نمیتونم حسی که بهش داشتم و فراموش کنم و میدونم اون جرقه ی عشقی که در برابر اون داشتم هنوز توی وجودم روشنه فکر کردن به اون دیگه داره آزارم میده انگار سیم خارداری دور گلوم پیچیدن و با فکر کردن به اون هی سفت تر از قبل میشه
اما تا الان نتونستم حتی اون رو ذره ای شل تر کنم به خاطر تو حتی با اینکه فکرت هم دیگه آزارم میده حاضرم اون سیم گلوم رو پاره کنه چون هنوز دوست دارم .
امیدوارم که این فقط یه عشق ساده و بچه گونه توی دوره ی نوجوونی باشه و تموم بشه امیدوارم این حس عشقی که بهت دارم واقعی نباشه
پس عشق اینه حس پیچیده شدن سیم خاردار دور گلو که دردش رو به جون میخری تا بتونی لحظه ای بیشتر به زیبایی هاش فکر کنی حسی که بار ها ازش ضربه خوردی و هنوز جای زخمش در بدنت وجود داره اما تو بیخیالش نمیشی حسی که انگار توی یک خلأ سیاه زندگی میکنی و بیشتر از همیشه حس تنهایی رو تجربه میکنی ...
