کتابی چهار جلدی از مهشید امیرشاهی، نویسندهی ایرانی تبار ساکن در خارج از کشور است که زندگی چهار نسل از زنانِ ایران که از دورهی قاجار شروع شده وبه دورهی جمهوری ختم شده، بیان میکند.
داستانهایی از نسلِ مادر بزرگ که به نتیجه دست به دست میرسد.
حکایتهای قند و ضرب المثلهای شیرینی که میراثی از زبانِ کهن و پرمایه ایرانی است مانند: آبدوغ بخیه زدن(کنایه از کار بیهوده کردن)
زمستان را شبی، پیران را تبی( همانطور که یک شب زمستان بسیار سخت است یک تب برای پیران هم بسیار سخت است)
و هزاران نکته از آشپزی، پذیرایی، آداب و سنن و حتا لباس پوشیدن و وضعیت سواد.
