نمیدانم؛ نه امیدی ست که مرا زنده کند، نه آنقدر یأسی که تمامم کند.
چیزی در این خانه متروکه احوالم جالب نیست، گاه حس میکنم؛ حضور ندارم و اتاقم خاک میخورد..هرچند که با بودنم هم جلوگیری از این خاک خوردگی نشده است.
آری...
چیزی نیست...
کمی تنهایی درستش میکندیا حداقل درگیری را تشدید نمیکند، مگر نه؟!
منم و سایه ای که از من بزرگ و بزرگتر میشود.
✒️: .حوئیچِر.
