سلام به این لحظهای که در آن هستم؛
سلام به خودم،
سلام به بیدار شدن و دیدنِ نورِ صبح،
حتی اگر هوا دلگیر باشد.🍂
سلام به بدنم و ذهنم که امروز هوشیار است.
سلام به افکارم؛
به درک کردنِ همهچیز؛
به اینکه فقط مشاهده کنم، باشم، ببینم،
رها کنم و اجازه دهم همهچیز باشد.
سلام به نگرانیهایم
و به این شلوغیِ سرم..
امروز غمگینم؛
اما غمی عمیق و آرام…🍂
در حالِ گشتوگذار درونم هستم 🌬
تا حالم را همانطور که هست بپذیرم.
دلگیرم، خوب نیستم،
خوابهای ناآرامی که ترسها در آن گره خوردهاند…
اما همین حس را هم دوست دارم.🍂
نگاهش میکنم
و سعی میکنم با آن نجنگم،
نترسم،
قضاوت نکنم
و عصبانی نشوم.
دلگیرم،
اما در همین حال مینویسم
تا ذهنم خالی شود.✍️
به خودم قول دادهام
آگاهانه زندگی کنم
و واکنشِ هیجانی نشان ندهم.🍂
به خودم گفتم:
اگر دلگیر هستی، یک لبخند کوچک بزن؛
بگذار ذهنت یاد بگیرد که تو میتوانی.
به خودم یادآوری کردم:
اگر انرژی منفی آمد،
آن را بپذیرم، ببینمش
و کارهایم را انجام دهم.🍂
اگر حالم خوب نبود،
لبخند بزنم،
آشپزی کنم،
کتاب بخوانم
یا به طبیعت بروم.
خودم را به سکوت دعوت کنم🌱
و نگذارم افکارم همهجا پخش شوند.
من قدرت بزرگی در وجودم دارم،
چون اشرف مخلوقاتم✨️
و برای خداوند ارزشمندم.🕊
من تمام احساسات، افکار و زندگیام را
دوست دارم و میپذیرم،
چون میدانم اینها
به رشد و آگاهی من کمک میکنند.✨️
من نورِ درونم را روشن میکنم
و در قلبم
صدای مهربانی،
بخشش
و رهایی از کینه را
طنینانداز میکنم.🌱
ممنونم دلِ غمگینم
که آمدی
و به من فرصت دادی بنویسم🖍
و با خودم خلوت کنم.
تا بعد…
که خوب شوم
و دوباره بیایی…
اما هر بار که آمدی
با رفتاری آگاهانه
کنارت مینشینم.🌿
فصلِ تازهٔ من شروع شده است. ✨
🍂 دلنوشته | مرضیه ✍️🖊 🍂
