ساده باش ؛ فقط باش 🗣

دل‌نوشته‌ای در لحظه‌ی اکنون ✨

باش. فقط همین.

به من بگو، برای زیستن چه نیازی است جز همین سادگی؟

ببین؛ با تمام چشم‌های روحت این لحظه را تماشا کن.

《 اکنون، تنها نقطه‌ای‌ست که واقعیت دارد 》💫

در این لحظه، دیگر خبری از گذشته نیست و آینده،

چیزی جز خیال نیست…

وقتی این سادگی را درک می‌کنم، لبریز از سپاس می‌شوم و ترس و نگرانی را رها می‌کنم. 🕊

می‌خواهم از قید و بندهایی که ناخواسته بر روحم سنگینی می‌کنند، رها شوم؛

رها کنم افکار پراکنده‌ای را که همچون غبار بر ذهن نشسته‌اند.

امروز تصمیم گرفتم دوباره بنویسم؛

نه برای کسی، بلکه برای خودِ خودم.

شاید دوباره دلم بخواهد عمیق‌تر کتاب بخوانم؛

هر ورق و هر واژه افکارم را به دنیایی دیگر می برد ،

برای این پرواز، قوت می‌خواهم؛

قوتِ جسم و جان 🌿

پس سعی دارم تا غذای سالم بخورم زیرا اهمیتِ سلامتی که بزرگترین نعمت و ثروت است را درک می‌کنم؛

به‌ویژه سلامتیِ کلیه‌ پیوندی‌ام

هدیه‌ای که مرا در این مسیر نگه داشته🤍

نشانه‌ای از جانی تازه و فرصتی دوباره برای زندگی 🙏

یادآور این‌که هنوز زندگی جاری‌ست. 🗣

و من مسئول مراقبت از این فرصتِ ارزشمندم🌿

نفسِ عمیق، یادآور همین حضور است. 🌬

اینجاست که به قدرتِ حقیقی‌ام پی می‌برم؛

همه‌چیز تحت کنترلِ من است،

نه به معنای سلطه بر جهان،

بلکه به معنای مدیریتِ درون 🌱

برای این مراقبت، گوش دادن به پادکست را با مراقبت از ذهن پیوند می دهم، سعی میکنم آگاهانه انتخاب کنم؛ پادکست هایی که حالم را بهتر می کند 🔮

کلاس ها و کتاب هایی که دل و روح را تغذیه می کنند و از خبرهای منفی فاصله بگیرم که اضطراب وارد دلم نشود

ذهنِ خسته ام دیگر شلوغی نمی خواهد ..

فقط کمی سکوت، کمی نفس.. نوشتن راهی برای تخلیه ذهن است؛

جایی که افکار و هرچه در سرم می چرخد بی سانسور روی کاغذ بریزم؛ وقتی می نویسم انگار بارِ ذهنم، زمین گذاشته می شود 📝

گاهی فکر می کنم همین مسیر، الهامِ نوشتن را به من هدیه داد؛ جایی که افکارِ پراکنده آرام می شوند و

خلاقیت به آرامی جان می گیرد؛ نوشتن برایم شبیه خالی کردنِ یک اتاق شلوغ است، افکار که روی کاغذ می آیند سبک می شوم؛

وقتی فضا را تمیز می کنم، همین لحظه اکنون را حس و تماشا می کنم .🌱

اگر امکانش باشد، به طبیعت می‌روم

و صدای زمین را زیر پاهایم حس می‌کنم.

توجه و پذیرشِ خود، اولین قدم است.🌿

در این مسیر می‌آموزم قضاوت دیگران

و حتی قضاوتِ خودم درباره‌ گذشته را کنار بگذارم.

هر بار که این کارها را انجام می دهم؛ حس می کنم

به سمتِ فرکانسی مثبت قدم برداشتم

این بودنِ اصیل است

در دل طبیعت که قدم می‌زنم،

از تماشای هستی،

از دیدنِ آسمان و هوای تازه و سرسبزی

به عمق لذت می‌رسم.🌱

مرا به سبک شدن هدایت می‌کند؛

و رها از خشم و نگرانی‌های بی‌پایان.

امیدوارم به این نقطه‌ها برسم؛

جایی که واقعاً خوشحال باشم.

شادیِ درونی مسیر سرسختی‌ست،

اما نتیجه‌اش کمک به خود

و یافتن آرامشِ درونی‌ست. 🌱

⭐️⭐️ از دل برای دل ⭐️⭐️