اتوبوس

پاییز باشه، بشینی تو اتوبوس، سرت رو بچسبونی به شیشه... آهنگ هم پلی باشه و بخونه جاده‌های بی‌کسی رو گم می‌کردم آروم آروم... زل بزنی به جاده، نگاه کنی به چراغ‌ها، به رفتن ماشین‌ها، به نبودن آدم‌ها. سهراب راست گفته جاده یعنی غربت. خاطرات رو مرور می‌کنی، بعضی از نبودن‌ها، نشدن‌ها! اتوبوس میره... تو میری... آدم‌ها میرن... خاطرات نمیرن! هیچ‌وقت قصد رفتن از این مغز آشفته رو ندارن. اتوبوس بهترین جای دنیاست... شنبه 11 مهر 1404 21:27 PM