🖋وقتی عشق بی‌نوازش بود، دل نوشت...

عشق مرا رها کرد،

در کوچهٔ سیاهچالهٔ ندیدن و نفهمیدن.

او مرا نمی‌فهمید،

و نفهمیدن کسی که دوستش داری،

دردِ بزرگ است.

چقدر برایش نغمه و شعر گفتم،

اما چشمش دنبال دیگری بود،

نظرش جای دگر بود.

دیگر وقت گذر بود.

از او گذر می‌کنم،

عشقِ بی‌لمس، بی‌احساس،

به‌درد نمی‌خورد.

وقتی مثل شمع می‌سوزی و نمی‌بیندت،

وقتی نوازشی نیست،

آن وقت، وقت عبور است.

مخصوصاً دلِ عشق با کسی دیگر باشد،

دیگر عشق نیست.

آیا فرشته قسمت من می‌شود؟

نمی‌دانم.

اما من صبورم،

مثل درخت بلوط،

و نیمکتی که همیشه منتظر است.

Written by Parsa

Illustration by Microsoft Copilot (Kapalo)

!!