به شکل غیرمنتظرهای فولدری توی کامپیوتر پیدا کردم به نام Memes که اکثرا برای سال ۲۰۲۰ و دوران کروناست. احتمالا وقتی میخواستم محتوای گوشی قبلیم رو جابجا کنم میمهارو از بین اسکرینشاتها و... جدا کردم و این فولدر رو ساختم. درک میمها لزوما برای همه ساده نیست و نیازه که قبلا باهاش آشنا باشید تا متوجه دارکهیومر یا همون شوخی دارکی که داره بشید وگرنه میتونه کاملا بیمعنی و لوس باشه.
من خیلی تجربه زیادی ندارم اما اینکه به اون توی رابطه برسی که یکی بهت بگه Who Got You Smiling Like That یعنی کی باعث شده اینجوری بخندی، معمولا چتهای طولانی رو پشت سر گذاشتی. که البته بیشترش اشتباه بود و اون آدمه کلا اشتباه بوده. با این حال نمیشه از اون شادمانی خالص اون لحظاتی که پیامهای عاشقانه با اموجی قلب رد و بدل میشه بگذری :)
۱۴ فوریه یا همون ۲۵ بهمن روز ولنتاینه. من روز ولنتاین تا به حال نه کادو گرفتم نه کادو دادم. فقط کادو درست کردم و فروختم :) باب اسفنجی نمود انیمیشنی من در ۳۲ سال اخیر و احتمال بسیاری از سالهای آیندهست. اگرچه من سینما نمیرم و سالهاست نرفتم اما اگر برم قطعا همین شکلیه :)
حداقل برای من طبیعه که اون بخش از یک آهنگ که بیشتر از سایر قسمتهاش ناراحتم میکنه رو هی پشت هم گوش کنم. اخیرا سینا پارسیان یک اجرای لایو روی پیانو داشت که شعر عجیبی داره. اینو تا الان بارها گوش دادم:
نه رفاقتی نه صداقتی/ شدی زندگیم، چه حماقتی!
دل من شکست که برنده شی / چه برنده بیلیاقتی!
دست کشیدی از من پاپتی / با چه رویی؟ با چه قباحتی؟
بلدی بری، برو برنگرد / تو که حاضری، تو که راحتی!
چه نشونهای، چه اصابتی / چه گلولهای، چه جراحتی!
نفسم گرفت نفسم شکست مثل بغض گلوم
غل و زنجیر رو قفسم شکست
همه کسایی توی دهه ۱۹۹۰ میلادی به دنیا اومدن هر سال به جمعیت سی سال به بالاها اضافه میشن. اون موقع ترسش بود و الان وجودش برای من کاملا لمسشدهست و خیلی حرفی ندارم دربارهش.
کمتر پیش میاد یک انسان تا سی و یکی دو سالگی بارها کشتار داخلی ببینه، قرنطینه یک بیماری همهگیر کشنده ببینه، دو تا جنگ ببینه و خودش هم بارها تا مرز مردن بره اونم به دلایلی که اصلا دست خودشم نبوده! خب من و خیلی از شماها تجربه کردیم اینو. اون حس تنهایی روزهای ابتدایی قرنطینه (که البته من حتی یک روز هم تعطیل نشدم و تک به تک روزها رو داخل مترو و بیآرتی بودم!) بیشتر از همه به مجرد بودن طعنه میزد. ولی خب بعدها، یعنی الان، تنهایی اونقدر عمیقتره که اگر کووید-۲۲ هم بیاد، خیلی چیزی فرق نمیکنه.
