فارغ از بحث همیشگی اینکه زنها چندین کار رو میتونن همزمان انجام بدن و مردها غالباً چنین توانایی ای ندارن و ریشههای علمی و غیرعلمی این حرف؛
من هیچوقت نمیتونم فقط روی یهکار متمرکز بشم.
انگار انجام صرفاً یهکار نمیتونه مشغولیت کافی برای ذهنم ایجاد بکنه و باعث میشه کلا هیچچچ تمرکزی پیدا نکنم. در نتیجه همیشه سعی میکنم چندین فعالیت برای همزمان انجام دادن جور بکنم و اگرچه شاید بهرهوریم از کسی که میتونه با تمرکز صد درصدی کاری رو به سرانجام برسونه کمتر باشه، این شیوه برای من خیلی کارآمد تره.
به مرور زمان متوجه شدم همزمانی بعضی از کارها اگرچه شدنیه اما دستآورد کمتری داره و ممکنه به کیفیت هم خدشه وارد کنند در حالیکه بعضی کارهای دیگه اینطور نیستند.
مثلا در گذشته در طول کلاسهای آنلاین ( حتی کلاس های مورد علاقهام یا کلاسهایی که به میل و خواستهی خودم شرکت کردم) به عنوان فعالیت دوم مشغول گوشی گردی میشدم ( احتمالا اشتباهترین کاری که هرکس میتونه بکنه و البته که اکثرا انجامش دادیم).
به تازگی خیلی اتفاقی رنگآمیزی کردن در طول کلاس رو امتحان کردم و بومبب فوقالعاده بود!
شاید براتون جالب باشه من کلا چندان علاقهی زیادی به نقاشی و رنگآمیزی و اینجور چیزها از کودکیم نداشتم و بیرحمانه هنوزم به رنگآمیزی به چشم یک کار بیثمر نگاه میکنم ولی به عنوان یک مشغولیت برای پر کردن میزان تحریکپذیری ذهنم عاالیی بود و به نسبت کارهای دیگه حواس پرتی کمتری از کار اصلی که گوش دادن مطالب کلاس بود، ایجاد کرد (انجام کارهای دیگه به این معنی نیست که اهل نوت برداری و جزوه نویسی از کلاس نیستم).
اما باز از اونجایی که عادت به انجام طولانی یککار ندارم نمیدونم تا چند وقت دیگه پر کردن دفتر رنگآمیزی بزرگسال خواهرم میتونه کمک کننده باشه و خیلی دوست دارم کارهای این مدلی دیگهای به ذهنم برسه و چه بهتر که مثل رنگآمیزی یا نقاشی الماسی و اینجور کارها بیثمر نباشه..😅
پیشنهادی..؟
