یک نوع آدم بیکس و کار داریم که مثلاً پدر و مادری نداره و تو یتیم خونه بزرگ شده. اما اینا درصد کمی دارند. بیشتر بیکس و کارها از این نوع نیستند.
یکنوع آدم بیکس و کار داریم که ننه بابا هم دارند، اتفاقا شاید خانواده پر جمعیتی هم بدنیا آمده باشند. اما وقتش که برسه هیچ کسی نیست دستش رو بگیره و به دادش برسه. اینا هم کم تعداد نیستن. یک نگاه عمیق بندازی دور و برت زیادن ولی با این حال بازم اکثریت نیستند .
یکنوع آدم بیکس دیگه اونایی هستن که اتفاقا تو خانوادههایی به دنیا اومدن که به هم اهمیت میدن. وقتی مشکلی برای یکی بوجود میاد دور و برش رو میگیرن و سعی میکنند بلندش کنند ولی...
ولی جمیع جماعتشون زورشون به روزگار نمیرسه. اینا رو میشه گذاشت تو صدر آدمهای بیکس و کار. طرف برای یک وام ازدواج دنبال ضامن میگرده. کل فامیلش رو زیر و رو کنه دو تا آدم بدرد بخور پیدا نمیکنه. یا اینکه کارش به اداره دولتی و مجوز گرفتن و اینا که برسه به هر دری که بزنه یکی رو پیدا نمیکنه کارش رو راه بندازه
باز اینا آخرین مدل آدم بدبخت و بیکس کار نیستند.
یکنوع دیگه اونایی هستن که کارشون گیر خودشونه. خیلی ها میان و میخوان کمک کنند ولی واقعیت اینه که تنها کسی که باید به این دسته از آدمها کمک کنه فقط خودشون هستند و بس و واقعا چقدر بیکس و کار هستند کسانی که کسی جز خودشون رو ندارند ولی انگار خودشون هم با خودشون قهر کردند.
