نویسندگی، امتزاج روح نویسنده و قلمِ. داستانِ نوشتن یکی از غم انگیز ترین داستان های عاشقانه دنیاست. جایی که قلم هر شب وصال با نویسنده بخشی از وجودش رو هدیه میکنه و تکه ای از روحش رو برای همیشه رو کاغذ باقی میزاره. هر چی از مدت زمان همراهی نویسنده و قلم میگذره، قلم کم کم کوچیک و کوچیک تر میشه. تا جایی که توی این عشق محو میشه. تا جایی که از قلم، جز خاطراتی که روی کاغذ بجا موندن، چیزی نمی مونه.
نویسنده هایی که ارزش قلم رو میدونن، جز برای فریاد حقیقی ترین احساسات و ثبت غنی ترین معانی، قلم رو مصرف نمی کنن. درسته که قلم بخشی از وجودش رو از دست میده، قلم عاشقه اینه که بشینه پای صحبت نوسنده و ذره ذره برای کلماتش آب بشه. چرا که افکار و احساسات نویسنده مرهمی هستن برای زخم هاش. کلمات نویسنده ارزش دهنده به زندگی قلمِ. و حاصل زندگیش، تولد روحی نو و جدید هست، تا در کاغذ زندگی کنه، و بار ها امتزاج روح کتاب و خواننده رو تجربه کنه.
