سناریوی چهارم آینده بازار ویدئو و تلویزیون: در تنوع گم خواهیم شد!
موسسه دیلویت با عنایت به اهمیت بازار ویدئو و تلویزیون و با استفاده از روش سناریواندیشی، آیندههای محتمل صنعت ویدئو را با توجه به بازیگران متعدد آن بیان کرده است. سناریواندیشی آینده را پیشبینی نمیکند بلکه با توجه به بازیگران، منافع سهامداران، تنظیمگران و سایر عوامل تاثیرگذار نتایج احتمالی و متفاوتی را اعلام میکند.
این موسسه 4 سناریو را برای آیندهی این بازار در سال 2030 بر میشمرد که تا کنون سناریوی اول، دوم و سوم را بررسی کردهایم و در این متن به سناریوی آخر یعنی سناریوی چهارم میپردازیم.
![](https://files.virgool.io/upload/users/3015435/posts/y84qkc8sdruj/mz5ydifxgqlr.jpg)
در این سناریو بازار ویدئو و تلویزیون بازیگر مسلطی نخواهد داشت و همه بازیگران در این بازار همه کاری خواهند کرد. سرویسدهندگان ارتباطات از راه دور، پخشکنندگان رادیو-تلویزیونی و تهیهکنندگان محتوا پلتفرمهای دیجیتال خود را خواهند ساخت.
بازیگر دیگر این حوزه یعنی کمپانیهای پلتفرمی در قالبهایی جهانی همچون سریالهای پر سروصدا و خبرساز مشارکت خواهند کرد و برای ارائهی محتوای محلی با تهیهکنندگان محلی متحد خواهند شد.
تلویزیون ملی بر روی میل زیاد مصرفکنندگان به اخبار محلی، ورزش و فیلم و سریالها سرمایهگذاری خواهند کرد. شبکههای تلویزیونی که دیجیتال شدن خود را از همان ابتدا آغاز کرده باشند، پلتفرمهای خود را برای توزیع محتوا استفاده خواهند کرد. رادیو-تلویزیونهای ملی مستقل خواهند ماند و خود را با جریانهای درآمدی گوناگون حفظ خواهند کرد.
در این سناریو ما شاهد شراکت بسیار زیاد بازیگران جهانی و محلی خواهیم بود و همکاری آنها را در سراسر زنجیرهی ارزش خواهیم دید.
در این سناریو نیز آژانسهای تبلیغاتی موجودیت خود را حفظ میکنند و هدایتگری خود را در این زیستبوم شگفت و پیچیدهی ویدئو و تلویزیون ادامه خواهند داد. با وجود پلتفرمهای دیجیتال دسترسی به دادههای کاربران و در نتیجه تبلیغات شخصیسازیشده آسانتر خواهد شد و آژانسهای تبلیغاتی باید به خوبی به مهارت تحلیل کلاندادهها دست یابند و برای ارائه تبلیغات بهتر و مناسبتر به تبلیغدهندگان و پلتفرمها مشورت دهند. بنابراین حضور این آژانسها در این سناریو ضروری به نظر میرسد.
با آنکه در این سناریو هیچ بازیگر مسلطی وجود ندارد اما میل تنظیمگران به محافظت از رادیو-تلویزیون ملی خواهد بود. تنظیمگران به شدت از رادیو-تلویزیون ملی محافظت خواهند کرد تا آنها بتوانند خود را با تحولات دیجیتالی شدن و پلتفرمی شدن وفق دهند و قدرت رقابت با کمپانیهای پلتفرمی دیجیتال را داشته باشند.
در این سناریو مصرفکنندگان فضای متنوعی را تجربه و از طریق پلتفرمهای متعددی غنای محتوایی زیادی را لمس خواهند کرد.
به نظر شما امکان تحقق این سناریو در ایران چقدر است؟ آیا زیستبوم ویدئویی ایران عرصهای بدون هیچ بازیگر مسلطی خواهد بود؟
اگر به حوزه تحقیقات بازار و موضوعات مرتبط علاقهمند هستید، کانالهای ارتباطی رستاک را دنبال کنید.
مطلبی دیگر از این انتشارات
نوستالژی در قاب رسانۀ ملی (نقش نوستالژی در تحول صداوسیما)
مطلبی دیگر از این انتشارات
موضوعات موفق و ناموفق در پادکست فارسی
مطلبی دیگر از این انتشارات
صداوسیما و مسئلۀ فضای مجازی...