مینویسم برای قلب هایی که خورشیدند ،
بی صدا در مهربانی،
بی منت در بخشندگی،
و بی نهایت در خوبی کردن…
مینویسم برای قلب های غریب،
قلب هایی که آرام بوده اند،
و پاک و روشن،
در تقابل با دنیای تاریک و بی رحم …
مینویسم برای تشکر
برای تسلی
برای همدلی
مینویسم برای قهرمانان بی ادعا
که هر روز در جدالی سخت
تاریکی را سر کشیده اند
که نور باقی بماند،
حتی اگر کم فروغ
حتی اگر بی جان
اما زنده و پاینده …
میخواهم بیشتر بنویسم اما
میپرهیزم از سخن گزاف،
نقش زدن هم خود ابزاریست برای بیان،
پس این بار نقشی که کشیده ام را تو بخوان
و تو بگو از درک خود از این جهان…
✍🏻#دلارام_نوری
