Mohsen ghorbani·۱۳ روز پیش🧬 آیا رنجی که میکشیم، میراث فرزندان ماست؟گاهی فکر میکنیم وقتی یک بحران یا فاجعه تموم میشه، همهچیز به پایان رسیده؛ اما روانشناسی به ما میگه تروما (آسیب روانی) مثل یک «ژِنِ نامرئی…
جواد پاک سرشت | Javad Pakseresht·۱ ماه پیشآبان؛ فیلمی به نام واقعیت،به کام تروما! آبان؛ فیلمی به نام واقعیت به کام تروما؛ فیلمی که به بالای ۱۵ سال هم توصیه نمیشود!این روزها باب شده است که هر درام سینمایی را به بهانه با…
Ivy·۱ ماه پیشدیوانگی...قاب عکس نقاشی نمایشگاه منتظر دیده شدنِ توی اتاق .کتاب ریگ روان ،منتظر دوباره خونده شدن،با دیدی باز تر و بزرگسالانه تره....نقاشی نمایشگاه ،…
علیرضا آزاد·۳ ماه پیشایونت سوگعجب ایونت پربار و باحالی بود. از آقا عرفان واقعا ممنونم بابت تدارکات. و آقای عبدی به شدت باسواد و همه فن حریف بود. و یه رویکرد عجیب و باحال…
Mohsen ghorbani·۳ ماه پیشمثبتاندیشی اجباری | چرا باید گاهی با تمام وجود غمگین بود؟اگر روزی خشمگین شدید، بیدرنگ یقه خود را بگیرید و بابت این «ناپاکی» به صورت خود سیلی بزنید! اگر غم به سراغتان آمد، آن را مثل یک زباله متعفن…
فاطمه صاد·۳ ماه پیشرَجهای ناتمامچرا همینجوری پایه روی پایههای کجوکولهی زیرین زدم؟ چرا تمامش نکردم؟
جواد محمودی·۴ ماه پیشاولین باری که گم شدم!بچه که بودم، عااااشق داستان بودم...گاه مادرم مرا روضه میبرد، گاه پدرم و گاهی هم دایی ام...من اشتهایی وصف ناشدنی در مورد شنیدن داستان، حکایت…
فرشاد قدسی·۴ ماه پیشمیسوفونیا؛ زخمی بر حریرِ شنواییمیسوفونیا، آن زخمی است که «صدا» بر پیکرهی جان مینشاند؛ قلمروی عجیبی که در آن، زمزمههای آرام جهان به تندرِ سهمگینِ درون بدل میشوند.
Mohsen ghorbani·۴ ماه پیشترومای جمعی | فقط ما نیستیم که رنج میکشیمدو هفته بیخبری! نه زنگی و نه پیامی! تلگرام؟ فکرشم نکن!
