مجید حسنی·۲۴ روز پیشیک استکان اضطراب لب سوز لب دوزنوجوان که بودم، یک روز مهمانان عزیزی به خانهی ما آمدند؛ از آن مهمانهایی که خیلی با آنها تعارف داشتیم و حضورشان تشریفات خاصی میطلبید...…
Hedika·۲ ماه پیشکاش یک تخته م کم بود.عنوان طنز نیست ،آرزوی قلبی من در فرار از اعتیاد به پروداکتیویتی و نشخوار فکری .
Who Are You When No One Is Looking·۵ ماه پیشتمام فلسفهٔ خوشبختی در بازی با کلماتخوشحالی، رویا و فلسفه؛ آیا همه چیز فقط یک بازی ذهنیست.
علیرضا آزاد·۵ ماه پیشمن دوباره سبز میشماز دیشب عصبی هستم و احساس میکنم علیرضا این خشمی که درونش هست رو یجورایی غیرمستقیم و ناخودآگاه سر استاد احمدی خالی کرد. با انتقاد تند و تیزی…
علیرضا آزاد·۵ ماه پیشکودکیبچه که بودم ؛ خیلی دوست داشتم. ازین اسباب بازی ها داشتم باشم که خیلی شبیه واقعیت. من نداشتم و خودم با کار دستی درست میکردم و خیلی لذت میداد…
علیرضا آزاد·۵ ماه پیشمسافرسلام من برگشتم. چندماهی میشه فکر کنم؛ نبودم و چه اتفاقات تلخ و شیرینی برام افتاد. و اصلا نمیدونم کدوم رو تعریف کنم. روزای خوب هم داشتم و رو…
orthogonally diagonizable·۵ ماه پیشاز دنیایی میترسم که هیچ کس دیگر "فکر نمیکند"مادرم بهم میگفت که برای یادگیری ریاضی باید تمرین حل کنی، اسمش هم روشه. ریاضی یعنی باید به خودت "ریاضت" (سختی) بدی
الهام تربت اصفهانی·۷ ماه پیشدر باب بهمنخان بودنبهمن خان آدم معروفی بود، برای خودش کسی بود. کمکم حوصلهاش از توی خانه بودن سر رفت و آمد دم در نشست و با بیحوصلگی آدمها را تماشا کرد. م…
